"Van tomaten plukken tot een vertrouwd gezicht in Waalwijk"

Als je Agata vraagt hoe ze bij de gemeente Waalwijk terecht is gekomen, verschijnt er meteen een glimlach. “Eigenlijk had ik nooit gedacht dat ik bij een gemeente zou werken,” zegt ze. “Maar het is één van de beste keuzes van mijn leven geweest.”
Ruim 6,5 jaar geleden begon haar loopbaan in Waalwijk bescheiden. Ze werkte als schoonmaakster bij zwembad Olympia, maar haar achtergrond in Integrale Veiligheidskunde bleef trekken. Ze wilde graag meer betekenen in het arboveld. Via contacten bij het zwembad kwam haar wens bij de gemeente terecht. Ze mocht starten als stagiaire, kreeg daarna een werkervaringsplek en uiteindelijk een contract. Eerst 5,5 uur per week, later 16 uur.
“Het groeide stap voor stap. En nu kan ik zeggen: ik zit hier echt goed.”
Naast haar werk als preventiemedewerker en coördinator opvang zet Agata zich ook op andere manieren actief in voor de organisatie. Ze is lid van de activiteitencommissie en voorzitter van de arbocommissie.
“Bij de activiteitencommissie gaat het om ontmoeten, plezier en verbinding. Bij de arbocommissie om veilig en gezond werken. Die combinatie past bij mij, het gaat in de kern altijd om mensen.”
Behalve haar werk in Waalwijk werkte Agata ook een periode als preventiemedewerker bij gemeente Altena. Door praktische omstandigheden werd dat lastig te combineren. Op dat moment wees collega Anita Kriek haar op de functie van coördinator opvang Oekraïense vluchtelingen.
“Ze zei: jij begrijpt die doelgroep goed, dit zou bij je passen.”
Agata besloot te solliciteren. In december kwam het verlossende telefoontje: ze werd aangenomen.
“Ik was zó blij. Ik dacht: ik kan hier blijven, ik kan groeien, ik kan iets betekenen.”
Sindsdien combineert ze twee functies: 16 uur preventiemedewerker arbo en 24 uur coördinator opvang Oekraïne.
“De combinatie voelt logisch. Intern werk ik aan veilig werken voor collega’s, extern aan een veilige basis voor bewoners.”
De eerste periode bij de gemeente was wennen: nieuwe systemen, een andere taal, een nieuwe organisatie.
“Maar ik kreeg de ruimte om te leren. Collega’s namen de tijd voor me en dat gaf vertrouwen.”
Wat ze prettig vindt aan werken in Waalwijk, is de manier waarop mensen met elkaar omgaan.
“Je wordt hier serieus genomen, maar ook gesteund. Je hoeft niet perfect te zijn om toch verder te mogen groeien.”
Als preventiemedewerker heeft Agata dagelijks te maken met verschillende verwachtingen en belangen.
“Ik probeer altijd de balans te zoeken. Maar de veiligheid van collega’s staat voor mij voorop — zowel fysiek als mentaal.”
Ze werkt aan het piramidebeleid, een ontwikkeling die binnen gemeenten nog weinig voorkomt.
“Ik ben ambitieus en wil het goed doen. Het mooiste is als iemand zegt: ‘Dankjewel, dit heeft echt geholpen.’”
In de opvang werkt Agata nauw samen met het opvangteam.
“Je doet dit nooit alleen. We stemmen veel af, we vangen elkaar op en springen bij waar nodig. Dat teamwork is heel belangrijk.”
Geen dag is hetzelfde: gesprekken met bewoners, overleggen, spoedvragen, verhuizingen.
“Ik schakel veel, maar dat houdt het werk ook afwisselend.”
De verhalen van Oekraïense bewoners maken indruk op haar.
“Wat mensen soms in korte tijd hebben meegemaakt is heftig. Ik kom zelf uit Polen en weet hoe het voelt om opnieuw te beginnen. Dat helpt mij om hen beter te begrijpen.”
Soms is er ineens een acute situatie, bijvoorbeeld iemand zonder slaapplek.
“Dan ga ik direct handelen totdat er een oplossing is. De opluchting die je dan ziet, blijft bijzonder.”
Agata is onder andere trots op:
Maar het meest trots is ze op haar persoonlijke ontwikkeling:
“Van tomaten plukken naar waar ik nu sta, dat had ik ooit niet verwacht.”
“Als medewerkers veilig en prettig kunnen werken, komt dat uiteindelijk ook ten goede aan inwoners. Daar draag ik mijn steentje aan bij.”
Voor Oekraïense bewoners is ze vaak het eerste aanspreekpunt. Ze geeft uitleg, organiseert bijeenkomsten en biedt structuur. “Luisteren en samenwerken zijn voor mij heel belangrijk.”
Voor de toekomst in de arbo wil ze zich verder blijven ontwikkelen.
“Mijn doel is Hogere Veiligheidskunde. Zo kan ik nóg meer bijdragen aan veilig en gezond werken.”
Voor de Oekraïense bewoners hoopt ze vooral op vrede.
“En tot die tijd: stabiliteit en een veilige plek.”
Agata hoeft er niet lang over na te denken:
“Kom gewoon! Dit is echt een plek om te groeien. Je wordt gehoord, je mag je ontwikkelen, en je betekent iets — voor inwoners én collega’s. Ik wil hier niet weg, dat zegt genoeg.”